Showing posts from 2023

Birth of Rama, Lakshmana, Bharata & Shatrughna

Here is an interesting post I asked about the birth of Rama, Lakshmana, Bharata, & Shatrughna.   Here is a tricky question about Ramayana. Were Rama, Lakshmana, Bharata & Shatrughna born on the same day? #Ramayana — The Phoenix🐦 (@3011_ajit) September 29, 2023 Before going into the answers, let's be clear that a day in the times of Ramayana used to be based on the lunar movement. Out of 17 votes, 5 people thought that all four brothers were born on the same day and the remaining 12 people voted that four brothers were not born on the same day.  And the majority is correct here. So, how can we conclude this? Valmiki Ramayana is very clear about this. Bala Kanda Sarga 18 discusses the birth of Sri Rama, Lakshmana, Bharata & Shatrughna.  Let's look at the slokas describing the birth of each of the four brothers. ततो यज्ञे समप्ते तु ऋतूनाङ षट्समत्ययु : । ततश्चा द्वादशे मासे चैत्रे नवमीके तिथौ || Transliteration: tatō yajñē samāptē tu ṛ tūnā ṅ ṣ a ṭ samaty

Review: Into Thin Air

  Into Thin Air: A Personal Account of the Mount Everest Disaster by Jon Krakauer My rating: 5 of 5 stars INTO THIN AIR is an interesting read. It is a chronicle of events that happened during the Everest expedition in May 1996 where 11 climbers died in 2 days in an erred attempt to reach the summit. The book starts with a mundane narration of how the author Jon Krakauer became a part of the expedition and what went thru his mind before the expedition. The narration picks up speed and vigour from the time the expedition reaches the base camp and intensifies as the team reaches the summit. Melancholy creeps in as the author unveils the unfortunate events on the day of approaching the summit. A bit of eery calmness descended into the narration once the narration of dreadful events is completed. Overall, it is an interesting read to know about the perils associated with mountaineering at high altitudes. View all my reviews

NPAs - Write offs - Waive Offs - Can India bank on its banks?

One of my friends highlighted recent RTI information from RBI about NPAs and write-offs citing an article from Indian Express. Before going into the details mentioned in the article, let me go through the technical terms like Stressed assets, NPA, provisions for bad debts, Write-off, Waive-off, and ARC (Asset Reconstruction Company). Stressed assets - A loan is an asset for the bank since it earns interest on loans. A stressed asset in banking terminology is any loan that has become an NPA and undergoing a legal process for recovery. So, what is NPA? NPA - NPA is an acronym for Non-Performing Asset. A loan is termed as NPA when the repayment of principal or interest is not made as per the schedule for more than 90 days. Every loan given by a bank will have a certain risk of default. Banks will assess such risk at the time of disbursement of loan and such risk is actually covered by provisioning for bad debts at the end of every financial year. So, what is this provisioning for bad debt

Indian Judiciary - Judicial activism - A critical review.

(Long Read Alert - 14 mins 38 secs reading time). Judiciary - A single word that defines the justice delivery system in any country. In an autocracy, the judiciary's function is simple: to safeguard the interests of its master. But in a democracy, the function of the judiciary is more vibrant and complex. Being said that, the primary function of the Indian judiciary as intended by the Constitution of India is to provide justice for every citizen by interpreting the laws made by the legislature and to safeguard the citizens from the breach of fundamental rights by internal or external forces. In this process of providing a legal framework for the country, the judiciary is intended to work with different interest groups like legislature, executive, media, political, religious, and social groups with specific objectives. It will be naive to assume that all groups will have the same objectives, intentions, and mottos. So, the judiciary has an interesting job of interpreting the

The Gandhari within us...

Everyone who has read, watched, or listened to Mahabharata might be aware of " Gandhari ", the queen of Hastinapura, wife of Dritarashtra, and mother of Kauravas. Many people know Kauravas, Gandhari, and their rivalry with the Pandavas which led to the great battle of Kurukshetra. But how Kauravas were born is an interesting episode to understand how we all have Gandhari in us. So, How are Kauravas born?  Sage Dwaipayana gave a boon to Gandhari to have 100 sons as a token of appreciation for her hospitality during his stay at Hastinapura. She became pregnant after some time and was pregnant for nearly two years. Yes, you read it right. Gandhari was pregnant for two years. Even after two years of pregnancy, there are no signs of delivery. Meanwhile, Kunti delivered Yudishtara as a healthy baby with normal pregnancy.  In haste and frustration, Gandhari pressurized her womb. Due to this untimely action of Gandhari, the fetus got delivered as a massive lump of flesh and not as a

Review: The Racketeer

The Racketeer by John Grisham My rating: 5 of 5 stars Grisham is the master of fiction around prisons and federal systems. This book is no exception. It dwells into the story right from the beginning and never swirls a bit till the end. The plot, the style of narration, the twists, and the building of characters have the signature of Grisham at every instance. View all my reviews

The Lion and The Jackals

  Long ago, a lion, a few jackals, deer, and other animals lived in a forest.  The lion used to hunt daily to satisfy his hunger. Because jackals do not know how to hunt according to their natural behavior, they spend time eating the remaining meat while the lion hunts and eats.  Some time passed like that. One day, one jackal's hunger was not satisfied as it got less meat. It then thought and said to another fox, "Every day we eat what the lion has left. Because the lion is eating more, we do not get enough meat. If the same lion is not there, we can eat all the deer in the forest." The jackal who heard that told the other jackals the same thing. So all the foxes come up with a plan. According to their plan, the jackals poisoned the meat of a naturally dead rabbit and went to the lion and said, "Lion, we are living on what you eat every day, so we brought this rabbit meat as a gesture of courtesy." The lion who believed those words ate the meat and died.  After

దురాశ దుఃఖానికి చేటు - సింహం నక్కల కథ

 అనగనగా ఒక అడవి. ఆ అడవిలో ఒక సింహం, కొన్ని నక్కలు, కొన్ని జింకలు ఇంకా ఇతర జంతువులు ఉన్నాయి.  సింహం రోజూ వేటాడి తన ఆకలి తీర్చుకునేది. నక్కలు వాటి సహజ ప్రవర్తన రీత్యా వేటాడటం తెలియకపోవడంతో సింహం వేటాడి తినగా మిగిలిన మాంసం తింటూ కాలం గడిపేవి.  కొంత కాలం అలా గడిచింది. ఒక రోజు ఒక నక్కకి ఆకలి తీరలేదు. అది అప్పుడు ఆలోచించి వేరే నక్కతో ఇలా అంది, "రోజూ సింహం మిగిల్చింది తింటున్నాము. సింహం ఎక్కువ తినడం వలన మనకి కావలసిన అంత మాంసం దొరకట్లేదు. అదే సింహం లేకపోతే మొత్తం అడవిలో ఉన్న జింకల్ని మనమే తినొచ్చు." అని అంటుంది.  అది విన్న నక్క మిగిలిన నక్కలకి కూడా ఆ విషయం చెబుతుంది. అలా నక్కలు అన్నీ కలిసి ఒక పథకం పన్నుతాయి. నక్కలు వాటి పథకం ప్రకారం ఒక రోజు సహజ సిద్దంగా చనిపోయిన ఒక కుందేలు మాంసంలో విషం కలిపి సింహం దగ్గరికి వెళ్ళి, "సింహమా, మేము రోజూ నువ్వు తినగా మిగిలింది తిని బ్రతుకుతున్నాము కదా అందుకోసం కృతజ్ఞతగా ఈ కుందేలు మాంసం తీసుకుని వచ్చాము." అని చెబుతాయి. ఆ మాటలు నమ్మిన సింహం ఆ మాంసం తిని చనిపోతుంది.  సింహం చనిపోయిన తర్వాత వేటాడటం తెలియని నక్కలు ఆకలితో అలమటించడం మొదలైంది. వేటాడటం

మహాభారతంలోని గౌతమ - ఇంద్ర సంవాదం

ఆదిత్య శివ శంకర్ కలకొండ గారు ట్విటర్లో సంకలన చేసిన మహాభారతంలోని ఒక కథ... #మహాభారతంలోని ఈకథ చాలా విలువైనది, కాస్త పెద్దదైనా ఓపికగా చదివితే ఆంతర్యం అర్థమవుతుంది.. ఒకసారి #గౌతమ మహర్షి అడవిలో తపస్సు చేసుకుంటూ ఉండగా తల్లిలేని ఒక ఏనుగు పిల్ల కనిపించింది. స్వాభావికముగా దయార్ద్రహృదయుడైన ఆ గౌతముడు ఏనుగు పిల్ల మీద జాలిపడి దాన్ని — ఆదిత్య శివశంకర కలకొండ (@janakishivasha2) January 30, 2023 మహాభారతంలోని ఈకథ చాలా విలువైనది, కాస్త పెద్దదైనా ఓపికగా చదివితే ఆంతర్యం అర్థమవుతుంది.. ఒకసారి గౌతమ మహర్షి అడవిలో తపస్సు చేసుకుంటూ ఉండగా తల్లిలేని ఒక ఏనుగు పిల్ల కనిపించింది. స్వాభావికముగా దయార్ద్రహృదయుడైన ఆ గౌతముడు ఏనుగు పిల్ల మీద జాలిపడి దాన్ని  ఆశ్రమానికి తీసుకు వచ్చి పెంచుకున్నాడు. కాలక్రమేణ అది పెరిగి పెద్దదయింది. ఇలా ఉండగా ఒకరోజు ధృతరాష్ట్రుడనే మహారాజు గౌతముని వద్దకు వచ్చి ఏనుగును తనకిమ్మని అడిగినాడు. గౌతముడు “తల్లీ తండ్రీ లేని ఈ ఏనుగును నాసొంత బిడ్డలా పెంచుకుంటున్నాను. ఇది నేను లేనప్పుడు నా ఆశ్రమాన్ని  పరిరక్షిస్తుంది. యజ్ఞాలకు అడివినుంచి దర్భలు సమిధలు తెస్తుంది. కాబట్టి ఈ ఏనుగును కోరకు” అని చెప్పాడు.